Rozwój budownictwa wiąże się z nieustannym poszukiwaniem nowych rozwiązań, które ze względu na swoją estetykę lub funkcjonalność, pozwolą na realizację interesujących, innowacyjnych projektów. Oznacza to również wykorzystywanie materiałów o szczególnych właściwościach, które zapewnią także odpowiedni poziom bezpieczeństwa.

Jednym z surowców, który z roku na roku, coraz chętniej wykorzystywany jest przez architektów oraz projektantów, jest bez wątpienia szkło. Zainteresowanie tym materiałem wynika bezpośrednio z jego właściwości – z jednej strony ze względu na swoją przezierność, szkło wykorzystywane może być w dowolnym wnętrzu, nie ograniczając przy tym kontaktu z otoczeniem, z drugiej pozwala na wykonywanie nie tylko funkcjonalnych, ale i bezpiecznych instalacji. Dzięki odpowiednim sposobom obróbki tego surowca, a w konsekwencji zmianie jego właściwości, rośnie liczba obszarów jego zastosowania. Przykładem tego jest tytułowe szkło klejone.

Czym jest szkło klejone?

Szkło klejone, nazywane także warstwowym, zespolonym lub laminatem, powstaje wskutek połączenia ze sobą dwóch lub większej liczby tafli szkła z pomocą odpowiedniej żywicy organicznej, albo folii, takiej jak PVB lub EVA, o których pisaliśmy w jednym z wcześniejszych artykułów. Żywice stosowane w laminatach to przeważnie ciekłe poliuretany, czasem także poliestry, które utwardzają się w wyniku reakcji chemicznej. W porównaniu do kompozytu klejonego folią, szyby zespolone żywicą cechują się co prawda mniejszą odpornością na uszkodzenia, ale za to lepszą dźwiękochłonnością. Podobnie jak w przypadku PVB oraz EVA, także żywice dostępne są w wariantach bezbarwnym, kolorowym lub z zatopionymi elementami dekoracyjnymi. Ten rodzaj spoiwa wlewany jest w postaci ciekłej przez lejek do szczeliny pomiędzy szybami, umieszczonymi pod pewnym kątem. Żywica utwardzana jest najczęściej poprzez naświetlanie lampą UV, a w przypadku żywic termoplastycznych – na skutek podgrzewania.

Do powstania laminatu najlepiej wykorzystać szkło float, gdyż szyby klejone powinny charakteryzować się nie tylko dobrą przeziernością, ale również brakiem zgrubień. Należy jednak w tym miejscu podkreślić, że sama laminacja nie zwiększa odporność na uszkodzenia mechaniczne, dlatego do produkcji szkła bezpiecznego VSG zaleca się stosowanie tafli hartowanych. Ten rodzaj szyby w połączeniu ze spoiwem tworzy szkło bezpieczne, o podwyższonej odporności na uszkodzenia mechaniczne, którego odłamki (jeśli dojdzie jednak do zbicia) są niewielkie i pozostają przyczepione do międzywarstwy. Tafla zachowuje przy tym swój kształt oraz pewien stopień przezierności, dzięki czemu zwiększone zostaje bezpieczeństwo użytkowników instalacji.

Zastosowanie

Szkło warstwowe wykorzystywane jest m.in. w balustradach, instalacjach montowanych na elewacji, daszkach szklanych, szklanych podestach, a czasem również w przypadku szklanych drzwi lub ścian, szczególnie jeśli stanowią element dróg ewakuacyjnych. Z pomocą laminatu wykonuje się też obudowy szybów windowych, a także wykorzystuje się je jako zabezpieczenie np. reliktów w zabytkowych obiektach budowlanych, lub wartościowych eksponatów, w tym w muzeach lub sklepach jubilerskich.

Montaż okuć

W przypadku mocowań wymagających wykonania otworów lub wycięć na krawędzi szkła, jak np. okucia punktowe Piemonte czy łączniki z serii Como otworowanie należy wykonać, zanim tafla zostanie poddana procesowi hartowania. Następnie w czasie montażu należy zwróć uwagę na to, by szyba nie została ukruszona ani wgnieciona, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia delaminacji. Natomiast jeśli szkło mocowane jest z pomocą okuć dokręcanych, jak np.  listwy Roma, należy zwrócić uwagę na siłę docisku. Ze względu na elastyczność samego spoiwa szyba może się delikatnie uginać, dlatego prawdopodobnie będzie konieczne, by okucie zostało po pewnym czasie ponownie dokręcone.